YILLAR ÖNCESİ…

featured
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

1975-79 yılları arasında İstanbul’da bir yurtta kaldım. YYC diye anılan yurdun Leman anası vardı. Yurdun her katında ortaokul, lise ve meslek lisesi öğrencileri kalırdı. Devlet yurdu değildi. Çoğunluğunu zengin hayırsever kadınların oluşturduğu bir heyet yönetirdi Derneği… Ülkenin her yerinden yoksul çocukları İstanbul’a getirmiş ve okutuyordu… O dönemde bile kaloriferi olan, boğaz Köprüsünü ve boğazı seyredebilir bir apartmandı. Leman Hanım eski bir İstanbul ailesindendi. Birçok dernek kurmuş, ömrünü yardıma adamıştı. Leman Ana Derneği, Çocuk Zekasını Koruma ve Geliştirme Derneği bunlardan ikisiydi. Aralıksız sosyal davaların çözümlenmesi için çalışan, muhtaç çocukları korumak amacıyla dernekler kuran ve Anadolu köylerine kadar çalışmalarını yayan çabalarından ötürü 1971 yılında, Türk Kadınlar Birliği tarafından ‘Yılın Kadını’ seçilmişti… 1979 yılında İsviçre’ye gitmeden önce Cihangir’de ziyaretine son kez gittim. Leman Arbatlı anamız 1984’te hayata veda etti… Onun sayesinde yüzlerce köy çocuğu İstanbul da okuma şansına sahip olmuştu. Geçen hafta Prof. Dr. Mustafa Böyükata hocamın Kadışehri’nde iki köy okulunu ziyaretine katıldım. Daha öncesinde de Nevşehir’de ve Yozgat’ta proje eğitimi ile ilgili bir kaç aktivitesinde bulunmuştum. Mustafa Hocam Leman ana gibi varlıklı biri değil, yardım kuruluşu da değil ancak ısrarla köy çocuklarına gidiyor, onların motivasyonuna katkı sağlıyor, onlara dokunuyor. Köy öğretmenlerini ve hayırsever vatandaşları bir anlamda tetikliyor. Köy Koleji tabiri ile her öğrencinin bu ülkeye yapabileceği katma değerlerin hayalini taşıyor.

YILLAR ÖNCESİ…
Giriş Yap

Merhaba Yozgat Gazetesi ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!